Dur yolcu!
Kan çeşmesinin başında
Hele bir soluklan.
Seyret geleni gideni.
Sonra yıka ellerini ve bak:
Kader çizgilerin yol yol olmuş.
Nasıl da içleri kanla dolmuş!
Kimsesizlerin kimsesiydi Cumhuriyet,
Çocuklarını korurdu
İki eli kanda olsa!
Şimdi kucağındakilerin iki eli kanda.
Ve o eller çocukların yakasında.
Dur yolcu!
Hele bir soluklan.
Kan çeşmesinin kursağında gör anneleri:
Bağlayacaklar örtmeler ve mendillerle,
Durduracaklar akan kan selini.
Ve diriltecekler kimsesizlerin kimsesini.
Sevgi Gökçe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder