Cemre gibi

Sürülmüş tarlalar gibi gönlümüz

Sevinç gözyaşlarıyla ıslanacak.

Kış kışlığını yapmadı ya

Belki aniden düşüverir bir cemre!

İlk önce toprağa iner.

"Ah!" deriz "Sırayı şaşırdı cemre!"

Nasıl olur? 

Derken... Tuncay Öğretmenim bulunur.

Gökte ararken yerde! 

 

NOT: Bu şiiri bir haftadır kayıp olan Türkçe öğretmeni Tuncay Arslan hocamız için yazmıştım. Yazdıktan birkaç saat sonra naaşı bulundu. Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.